bugun yan komşuya gittim: Adamlardan biri odtu makine mezunu, diğeri itü bilgisayar; evde çoraptan top yapmışlar, top oynuyorlar. beni görünce, ”abi sen de katıl bize,” dediler. Ufak bi’ sessizlikten sonra ben de aralarına katıldım. Üç mühendis top oynadık. Ondan sonra ”vay bu ülkede teknoloji neden gelişmedi, vay bu ülke neden halen geri” diyoruz; geri olur tabi lan, hale bak. 

bu kurban bayramı gelince millet bi acayipleşiyor; bir ay önce, ”hacı sac kavurma yapalım be, özledik,” diyen arkadaşım, şimdi de çıkmış, ünlüler gibi; ”hayvanlara yazık,” falan demeye başladı. ”Olum, o ünlülerin bayram öncesi yapması gereken sıradan açıklamalar, sen ünlü falan değilsin, kendine gel,” dedim. ”abi haklısın,tarkan’ın açıklamalarından etkilendim heralde,” dedi. Bayramın ikinci günü bi’ yandan tarkan dinleyeceğiz, bir yandan da sac kavurma yapacağız.

küçükken, canım çok sıkkın olduğunda annemlerin(böyle denirdi) yatak odasına gidip, yatağın arkasına boylu boyunca yatardım ben. Yatağın altından kapıyı izlerdim, ta ki birisi gelip beni oradan kaldırana kadar. Şimdi öyle kötü huylarım yok lan tabi, ama bu gibi durumlarda birisi gelip beni düştüğüm yerden kaldırsa iyi olurdu. Büyümenin kötü tarafı da bu işte; düşünce kendin kalkacaksın, sıkıysa kalkma.

insanın çocukluğuna dönmesi ne güzel lan. böyle anlık, saniyelik de olsa güzel bence. bugun kinder surpriz yumurta aldık biz; çikolatasını bölüştük, içinden çıkan oyuncağı da beraber yaptık. mutluyduk, çok.

geçen okuduğum kadın dergilerinden birinde (sen neden kadın dergisi okuyorsun diyenlere ”canımsın” deyip geçeyim, neyse), ”erkek arkadaşınızı ailenize tanıtmanın yolları” mealinde bir başlık vardı; başlığın altındaki maddelerden biri, ”benle çok iyi sevişiyor” idi. Şimdi bu dergi avrupa’da falan değil, bildiğin türkiye’de ve türkçe yayınlanan bir dergi; yani direkt muhatabı bu toplumun kadınları. ee ulan, bir toplumdan bu kadar mı kopuk olunur? İddia ediyorum, bunu ailesine söyleyecek her 100 kadından 99’unun başına pek de iyi şeyler gelmez. Hayır onu geçtim, bunu elin italyanıydı, fransızıydı, rusuydu bile gidip ailesine söylemez. söylese de, ailesi, elinin tersiyle iki tane çakıp, ”seks hayatından banane lan” gibi bir tepki verir. Neyse işte, gece gece aklıma geldi. Bu arada domates fiyatları ne oldu hacı?

garip huylarım var benim; mesela, uyuyamayan insanlara fena halde özeniyorum. Gerçi zaten az uyuyorum, ama bunu yapmak için özel bi’ çaba göstermemek güzel olurdu. Bir de sevdiğim bir şarkıyı bıkana kadar deli gibi dinlerim ben. Bıkınca da bir daha dinlemem, hatta nefret ederim. Bir de yorgan olmadan uyuyamam. Daha sayayım mı?

canım çok sıkkın olduğunda ekşi’deki, ”balık burcu erkeği” başlığı altına girilen entryleri okuyorum ben. sonra da mutlu oluyorum. 

dün, ”kapatmıyoruz:))” isimli bir mağaza gördüm. Çok sempatik geldi, gidip bir şey aldım. mesela rastgele açtığım bir fransa ligi maçında da yenik durumda olan takımı tutarım ben. ama normalde fransızları da hiç sevmem. tam bir türkiyeliyim. yalnız ve güzel.

beklentisiz yazmayı, beklentisiz sevmeyi, yalnızlığı ve susmayı seviyorum. birkaç tane sevdiğim şey daha var, ama bahsetmeye değmez.